تیترهای خبری پر از اخباری است که حاکی از شکلگیری یک اَبَر النینو (گرم شدن آب اقیانوس آرام) در اقیانوس آرام است. یک فیزیکدان خورشیدی ۳ سال پیش وقوع آن را پیشبینی کرده بود.
یک اَبَر النینو مانند این سال ۱۹۹۷ اکنون در اقیانوس آرام در حال شکلگیری است.
در مقالهای در سال ۲۰۲۳، رابرت لیمون از ناسا و دانشگاه مریلند (شهرستان بالتیمور) پیشبینی قابل توجهی ارائه داد: ال نینوی بعدی در سال ۲۰۲۶ از راه خواهد رسید. او این پیشبینی را بر اساس ترمیناتور (یک رویداد مغناطیسی در خورشید که یک چرخه خورشیدی را پایان میدهد و چرخه بعدی را شعلهور میکند) انجام داد.
لیمون با میانگینگیری از پنج چرخه خورشیدی گذشته در یک “چرخه استاندارد” و پیشبینی آن به جلو، دریافت که ال نینوها حدود پنج سال پس از یک ترمیناتور رخ میدهند. آخرین رویداد پایان چرخه در دسامبر ۲۰۲۱ اتفاق افتاد و ال نینوی بعدی را دقیقاً در سال ۲۰۲۶ قرار داد. مدل او چیزی در مورد قدرت این ال نینو نمیگوید، اما زمانبندی آن کاملاً دقیق است.
لیمون و همکارش اسکات مکینتاش پیش از این نشان داده بودند که هر ترمیناتور از دهه ۱۹۶۰ با تغییر از ال نینو به لانینا همزمان بوده است. کار آنها به درستی شروع یک لانینای (سرد شدن آب اقیانوس آرام) سهگانه در سال ۲۰۲۰ را پیشبینی کرد و ارتباط غیرمنتظرهای بین خورشید و ENSO (نوسان جنوبی ال نینو) را آشکار کرد.
این نمودار که از شکل ۵ کتاب لیمون (۲۰۲۳) اقتباس شده است، دو پیشبینی ظاهراً موفق مبتنی بر ترمیناتور را برجسته میکند.
هیچکس نمیداند خورشید چگونه بر ENSO کنترل اعمال میکند. اکثر محققان مدلهای “از بالا به پایین” را ترجیح میدهند: فعالیت خورشیدی، بالای جو زمین را تغییر میدهد و تغییراتی ایجاد میکند که به پایین نفوذ میکنند تا بر آب و هوایی که در نزدیکی سطح زمین تجربه میکنیم تأثیر بگذارند. اما مکانیسم واقعی ناشناخته است.
در ابتدا (سال ۲۰۲۱)، لیمون و مکینتاش فکر میکردند که پرتوهای کیهانی مسئول هستند. پرتوهای کیهانی کهکشانی با چرخه خورشیدی تغییر میکنند و بر یونیزه شدن جو زمین تأثیر میگذارند. اما بعداً (سال ۲۰۲۳) لیمون در برابر نظر خود درباره پرتوهای کیهانی موضع گرفت و خاطرنشان کرد که زمانبندی کارساز نیست. او در حال حاضر از همبستگی با فعالیت ژئومغناطیسی حمایت میکند.
جستجو برای ارتباط خورشید و ال نینو به قدمت خود ال نینو است. سر گیلبرت واکر، که در اوایل دهه ۱۹۰۰ “نوسان جنوبی” (SO در ENSO) را کشف کرد، تلاش کرد و نتوانست ارتباطی با لکههای خورشیدی پیدا کند. در طول قرن بیستم، محققان دیگری نیز برای ایجاد این ارتباط تلاش کردند. با این حال، ترمیناتور مفهوم جدیدی است که توسط مکینتاش و لیمون در مجموعهای از مقالات که از ۱۰ سال پیش آغاز شده است، بیان شده است. به نظر میرسد که در پیشبینی چرخههای خورشیدی عملکرد خوبی دارد و ممکن است در مورد ENSO نیز موفق باشد.
برای ایجاد اعتماد به این مدل، به بیش از یک یا دو پیشبینی موفق نیاز است، اما شروع خوبی است. بگذارید ال نینو شروع شود.
لازم به ذکر است که جریانات ال نینو تاثیرات ترسالی خوبی در خاورمیانه و ایران خواهند گذاشت.
منبع: spaceweather.com
